Oğlum bugün işim gücüm yoktu, akşam yemeğinde oturdum düşündüm şu lise hayatımın ilk yılını. Hiç abartmıyorum çok boktanmış lan. Hani, sen otur 7 ay aynı çocuğa platonik aşık ol. Hani çocuk da dünyanın en piç, en aptal, en embesil, en gerizekalı, en mongol, en gerzek, en kıç beyinli, en şerefsiz insanı şimdi, saygı göstermek lazım.Zaten böyle piç ayıklayıcısı gibiyim, hiç şaşmaz. Neyse, sonra hayatının en boktan 7 ayı olsun bu, çünkü şimdi kendime de saygı gösteriyim; ÇOK APTALIM. Çocuğa aşık olman yetmiyomuş gibi böyle en yakın arkadaşlarından biri de ona aşık olsun, çünkü bu bi kamera şakası olduğu için tam olması lazım. Tabi sen bunu öğrendikten sonraki 6 ayını paranoyak, piskopat, delirmiş, bi üzgün bi mutlu, dengesiz bir şekilde geçir. Bunların üstüne arkadaş çevrenin bir kısmı da BİLDİĞİN MANYAK olduğu için, onlarla uğraş. Lan, lise hayatımın ilk yılını anlatsam kitap olur, öyle böyle değil. Ne atraksiyon yaşadım, ne manyak bir yaşam tarzıydı o ya.
Neyse, laf arasında, okullar açılsın artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder